Met Bones of Graphene, Skin of Kevlar zoomt kunstenaar Julius Thissen (Son en Breugel, 1993) in op de veerkracht van de transgender gemeenschap. Vanuit zijn persoonlijke ervaringen als transmasculien persoon en zijn onderzoek naar representatie en gender in relatie tot dominante machtsstructuren richt Thissen zich op deze gemeenschap, die vanuit diverse hoeken ernstig wordt bedreigd. Volgens ultraconservatieve christenen en radicale feministen zouden transgender personen maatschappelijke normen ondermijnen en de veiligheid van vrouwen en kinderen in gevaar brengen. Door deze gerichte anti-trans politiek van extreemrechts stagneert de gestage emancipatie van transgender personen. Waar gedurende enkele decennia de zichtbaarheid van en juridische erkenning voor transgender personen groeide, wordt deze ontwikkeling nu door het hedendaags fascisme hardhandig teruggedrongen.

In Bones of Graphene, Skin of Kevlar creëert Thissen futuristische transgender figuren die de voorouderlijke kracht van queer voorgangers uitdragen en tegenwicht bieden aan de gevaren van deze tijd. Binnen deze beelden legt Thissen de spanningen en dreigingen vast waarmee transgender personen worden geconfronteerd, om ze vervolgens te vertalen naar vormen die bijdragen aan een bekrachtigende transformatie.

In een tijd die wordt gekenmerkt door angstzaaierij, geweld, manipulatie door de media, het verbieden van gender-bevestigende gezondheidszorg en een toenemende stroom van misinformatie, is het volgens Thissen van vitaal belang om strategieën te ontwikkelen om veilig en veerkrachtig te blijven, zonder het vermogen te verliezen om daarbij ook zacht te blijven en trouw aan wie je bent. Verwondering, fantasie en verbeelding zijn daarbij voor hem waardevolle instrumenten om een toekomst te visualiseren.

Bones of Graphene, Skin of Kevlar is het tweede hoofdstuk in Thissens omvangrijke project Watch it Collapse, een vijfjarig onderzoek naar transgender en queer zichtbaarheid in relatie tot het dystopische politieke klimaat van deze tijd.

De werkelijkheid, die ooit als stabiel en voorspelbaar werd beschouwd, wordt dankzij kwantumfysica steeds meer gezien als een ruimte die wordt gevormd door ambiguïteit, waarschijnlijkheid en toeval. Een ruimte waarin alles met alles verbonden kan zijn, ook op grote afstanden in tijd en plaats.

Explorations of Uncertainty, artists visions on quantum verkent deze ruimte van mogelijkheden. De tentoonstelling neemt fundamentele concepten en ontdekkingen uit de kwantumfysica en vertaalt deze ideeën naar visuele, akoestische en interactieve kunstwerken.

Terwijl de relativiteitstheorie onthulde dat ruimte en tijd relatief zijn, toonde de kwantumfysica aan dat onze wereld wordt gevormd door onzekerheden, waarschijnlijkheden en complexe verstrengelingen. Deze wetenschappelijke doorbraken hebben niet alleen de fysica veranderd, maar ook een blijvende invloed gehad op kunst, filosofie en vele andere gebieden.

2025 Is door de Verenigde Naties uitgeroepen tot het Internationale Jaar van de Kwantumwetenschap en -technologie. Over de hele wereld benadrukken onderzoekers dit jaar het potentieel van dit vakgebied voor doorbraken in informatica, communicatie en ons begrip van de werkelijkheid. In tegenstelling tot klassieke computers, die informatie verwerken volgens de binaire code van nullen en enen, maken kwantumcomputers gebruik van qubits die in meerdere toestanden tegelijk kunnen bestaan en deze kunnen verwerken. Dit principe sluit aan bij de open, niet-binaire vormen die in veel van de tentoongestelde werken worden verkend.

De tentoonstelling brengt internationale kunstenaars samen die wetenschappelijke concepten als superpositie, verstrengeling en waarschijnlijkheid omzetten in zintuiglijke ervaringen die ook uitnodigen tot kritische reflectie. Sommige werken zijn het resultaat van directe samenwerking met kwantumwetenschappers of zelfs kwantumcomputers, terwijl andere geïnspireerd zijn door de kwantumtheorie om nieuwe manieren te bedenken om de wereld waar te nemen. Door de lens van de kwantumtheorie gezien, lijkt de wereld vloeiend, niet-binair en open voor vele interpretaties.

Deelnemende kunstenaars zijn:
Adriana Knouf, Alice Bucknell, Amanda E. Metzger, Annika Kappner, Ayoung Kim, Elisa Storelli, Encor Studio, Gunseli Yalcinkaya, Joan Heemskerk, Libby Heaney, Marina Otero Verzier & Manuel Correa, Sara Kolster & Semiconductor

Curators: Angelique Spaninks (MU Hybrid Art House), Sabine Himmelsbach (HEK), and Monica Bello (Tabakalera).